Cartel: Tema Libre

Grabación de son

Grabación de son

Dixitalización do son

Posto que o son se transmite por ondas analóxicas, o ordenador non é capaz de traballar con el. Ese é o motivo polo que un ordenador ha de converter o sinal analóxico dos sons en sinal dixital, proceso que se denomina dixitalización. E ese proceso repítese no sentido contrario cando é o ordenador o que ha de xerar sons para que se oian mediante uns altofalantes, cascos musicais...
A dixitalización dun son supón tomar mostras do sinal sonoro (mostraxe) cada certo tempo (frecuencia de mostraxe) e medir a intensidade do sinal analóxico (I). Cuantas máis veces mídase o sinal sonoro por segundo (frecuencia de mostraxe alta), e canto maior sexa o rango para medir a intensidade (maior número de bits para ter máis valores), mellor calidade terá o son dixitalizado e máis parecerase ao son real.

Formatos de son

Cando se dixitaliza son, a información ha de ser gardada en arquivos nalgún dos formatos de audio existentes. Na seguinte táboa detállanse algúns dos formatos de audio máis utilizados.
WAV: É o formato estándar; nestes arquivos almacénanse sons reais en forma dixital.
MIDI: Nestes arquivos non se gardan sons reais, senón ordes para que un sintetizador musical xere a música. Ocupan bastante menos espazo que os arquivos de son real, aínda que teñen peor calidade. 
MPS: Son análogos aos WAV, aínda que almacenan o son real comprimido, polo que ocupan bastante menos espazo, con pouca perda de calidade. 
OGG: Formato de audio comprimido de gran calidade e sen limitacións de distribución, posto que está baseado na licenza pública xeral de GNU. 
WMA: Estes son os arquivos de audio do reprodutor de Windows Media que vén incorporado en Windows; son arquivos comprimidos con boa calidade de son. Teñen a particularidade de escoitarse a medida que se van recibindo os ficheiros, algo fundamental para internet.
Real Audio: é un formato moi utilizado en internet, xa que a súa principal característica é que se vai reproducindo á medida se se le, en tempo real.

Ten en conta

O maior inconvinte de almacenar sons no ordenado é que, se o son ten boa calidade, o tamaño dos arquivos será moi grande, polo que soe recurrise a algún dos formatos de compresión do audio.

Máis información

O son prodúcese cando un corpo vibra (altavoces dun equipo de música, cordas vocais humanas ou animales, bote de hoxalata ao ser golpeado...) e esas vibracións chegan, en forma de ondas, ao oído; o tímpano do oído tamén vibra, transmite as vibracións á cadea de osiños e, de aí, aos nervios do órgano do oído ata chegar ao cerebro.
O son pode transmitirse, mediante ondas vibratorias, por calquer medio (líquido, sólido, gaseoso), pero o máis frecuente é que o faga a través do aire.

Grabaciones

Música
Audacity é unha aplicación que permite grabar, editar e gardar os arquivos do audio dende varias fontes diferentes e en distintos formatos. Está dispoñible para Windows e para Linux.

Voz
Pódese utilizar o Grabador do son que inclúe o sistema operativo. Esta utilidade soe estar incluída en todos os programas de edición de son e vídeo.
Hai que enchufar o micrófono na entrada correspondente da tarxeta de son e pulsar sobre o botón para realizar a grabación.

 CD de audio

Para extraer a música dun CD de audio haberá que recorrer a programas específicos de extracción de audio dixital, coñecidos como ripeadores.

• En Windows, o Reprodutor de Windows Media ofrece a posibilidade de copiar cancións no disco duro con formato wma ou mp3.

• En Linux, un exemplo é Sound Joicer.

Tarxeta de son

Fotomontaje - Oso Polar

Filtros Gimp

Tema 2.8 : Conexión a internet

8. CONEXIÓN A INTERNET

• Proveedor de servicios de Internet.
• Tipos de contas de acceso a Internet.
• Módem e router.
• Tipos de conexión.
• Conectar o router cos dispositivos.
• Configuración dunha conexión ADSL e comprobacións.
• 5 fotos sobre o tema, cada unha co seu título.
• 1 texto con ligazón a unha páxina web que trate do tema. 

Nesta ligazón atoparás máis informacións sobre el tema.
   

Provedor de servizos de Internet

A conexión a internet realízase a través dun Provedor de Servizos de Internet (ISP). Este provedor subministra un conxunto de datos que fan posible a configuración da conexión. Este conxunto de datos coñécese como conta de acceso a internet.

Unha conta de acceso a internet está formada por:

Datos sumistrados - Ejemplo

Nome de usuario - eric.valor

Contrasinal - Campello
Teléfono ou nodo de acceso do provedor - 909101010

DNS Primaria (opción segundo provedor) - 194.127.1.25

DNA alternativa (opción segundo provedor) - 194.127.1.50

Tipos de contas de acceso a internet

As contas poden ser:

•  Gratuítas. Non hai que pagar o provedor por facilitarnos esta conta. Cada vez que se accede págase o tempo de conexión. Ofrécese para conexións analóxicas e se tarifica a prezo de chamadas locais.

• Con tarifa por franxa horaria. Ofrécense distintas tarifas en función do tempo de servizo (a partir das 6 da tarde, 24 horas, etc.) ou do ancho de banda contratado (2 Mbps, 8 Mbps, etc.).

• Tarifa plana. É a opción habitualmente usada nas liñas ADSL onde a tarifa dependerá da velocidade de conexión contratada, independentemente do tempo de acceso.

Modem ou router

Modem. É un acrónimo dos termos MOdulador-DEModulador; é dicir, é un dispositivo que transforma os sinais analóxicos e viceversa.

Utilízase cando a conexión de internet é a través da liña de telefonía analóxica.

Router. Utilízase para a interconexión de redes de ordenadores. Por exemplo, na liña ADSL conéctase a rede do usuario (dixital) coa rede internet (dixital).

Se é inarámico permitirá o acceso a internet dende dispositivos que se conecten vía WiFi.

Tipos de conexión

Os modos habituais de conexión adoitan ser a través de:

• Liña analóxica a través dun modem. Hai que realizar unha conexión especificando todos os datos do provedor no quipo que ten o modem.

•  Liña dixital ADSL mediante un router. O router adoita ser subministrado polo provedor previamente configurado cos datos de conexión.

• Conexión cun dispositivo móbil. É posible acceder a internet dende o móbil, PDA ou calquera outro dispositivo con conexión de telefonía móbil. Facilita a conexión onde hai dificultades para chegar co cable e dá a liberdade de ter unha conexión móbil.

Conectar o router cos dispositivos

Para establecer a conexión a internet:

1 - Enchufar os cables de rede entre o router e os ordenadores e/ou o concentrador.

2 - Conectar o cable de telefo´nia dende o router á liña ADSL.

3 - Instalar os microfiltros nas rosetas telefónicas onde hai teléfonos.

4 - Enchufar o router á corrente eléctrica e acender.

5 - Esperar uns segundos ata que a luz ADSL do router estea acendida.

6 - As luces dos portos do router, onde se conectou algún equipo, tamén deben estar acendidas.

Configuración dunha conexión ADSL

Un router ten unha dirección IP e, polo tanto, é tratado como outro equipo máis. Cando se utiliza un router, aínda que só haxa un ordenador, pódese falar dunha rede e será suficiente con tela configurada correctamente para poder acceder a internet. A configuración da rede pódese realizar:

• Co asistente. Pódese utilizar o disco que subministra o provedor de servizos de internet ou o asistente do sistema operativo.

• Manualmente. Asignado como porta de enlace para cada ordenador a dirección IP do router.

Comprobacións

• O router vén por defecto cun servidor DHCP incorporado que asigna automaticamente unha dirección IP ao ordenador. Pódese comprobar que a dirección IP asignada é correcta cos comandos ipconfig ou ifconfig, dependendo do sistema operativo.

•  Para saber se hai conexión entre un equipo e o router, facer un ping dende o ordenador á dirección IP do router.

• As luces verdes no router ou equipos adoitan indicar que hai boa conexión e as amarelas conflitos.

Tema 2.7: A rede intenet

7. A REDE INTERNET

• Servicios de Internet.
• Tipos de conexión.
• Ancho de banda.
• 1 vídeo sobre o tema (facendo ligazón dende YouTube).
• 1 texto con ligazón a unha páxina web que trate do tema. 

Nesta ligazón atoparás máis informacións sobre o tema.

Servizos de internet

Internet ofrece distintos servizos aos seus usuarios. Os máis destacados son:

• Navegación (World Wide Web). O servizo con máis éxito en internet é a Word Wide Web, cuxa tradución é arañeira de alcance mundial. Tamén coñecido como www ou w^3.

A navegación de internet realízase a través de páxinas web. cada páxina pode conter texto, imaxes, son enlaces a outras páxinas, etc., polo que tamén se chaman páxinas de hipertexto. Parta acceder a este servizo utilízanse navegadores como Internet Explorer, Netscape, Firefox, Epiphany, etc.

• Correo electrónico (@). Permite ao usuario recibir e enviar correos electrónicos a outros usuarios á rede situados en calquera lugar do mundo ao instante. Cada usuario necesita unha dirección de correo electrónico.

Para utilizalo adóitanse usar programas de correo como Evolution, OutlookExpress, Microsoft Outlook, Thunderbird, etc.

• Transferencia de ficheiros (FTP). O FTP, File Transfer protocol, permite enviar ou recibir ficheiros entre dous ordenadores conectados á rede.

Utilízanse clientes FTP como o gFtp, o Ws-Ftp, etc.

• Grupos de noticias (NEWS). News é un servizo de internet que permite o acceso aos grupos de discusión, tamén chamados grupos de noticias ou foros de discusión sobre os temas máis diversos.

As news son accesibles por vía web, con Netscape, Outlook Express, Microsoft Outlook, Thunderbird, etc.

• Chat e videoconferencias (IRC). Pódense manter conversacións con outras persoas en tempo real. A comunicación pode realizarse usando só texto ou por medio de videoconferencia (imaxe e voz) con mIRC, Netmeeting, Gaim, Messeger, GnomeMeeting, etc.

• Outros. Ademais dos anteriores hai gran variedade de servizos dispoñibles, tales como comercio electrónico, ferramentas colaboradoras. servizos Telnet, Gopher, Wais, Finger, etc.

Tipos de conexión

Existen distintas posibilidades para conectarse a internet. Algunhas delas xa son habituais e outras vanse introducindo cada vez máis. O obxectivo é dispoñer dunha conexión con grande ancho de banda a prezos alcanzables.

Segundo o canal de conexión que utilizan, os máis importantes son: 
 

• Liña telefónica. Utilizan o cable do teléfono tradicional, podendo ser: 

- Liñas analóxicas. A conexión realízase utilizando un modem a 56 kbps conectado á RTB, (Rede de Telefónica Básica). É unha conexión lenta e non permite utilizar o teléfono mentres se está conectado a internet polo que está en desuso.

- Liñas dixitais. A información envíase codificada dixitalmente, transmitíndose máis rápida, segura e eficazmente. Son capaces de integrar varios servizos, de modo que se pode ver a TV dixital mentres se navega por internet e se fala por teléfono.

A máis coñecida é a ADSL, (Liña de Subscritor Dixital Asimétrica).

Utilízase un router e a conexión a internet é permanente. O seu prezo e ancho de banda están en función da velocidade contratada. 

• Cable. Ten características similares á ADSL pero utilízase un cable de fibra óptica, que chega ata o domicilio, para a conexión.

Este servizo proporciónase por empresas come Ono, Telecable

Euskaltel, etc.

• Telefonía móbil. O acceso a internet é posible a través da telefonía móbil para a conexión con teléfonos, PDA, ordenadores portátiles, etc. O inconveniente é que alcanzan velocidades baixas e as súas tarifas son elevadas.

A tecnoloxía móbil evolucionou a través de diversas xeracións baseadas en distintos sistemas como GMS, GPRS, UMTS e HSDPA.

Os móbiles de cuarta xeración son capaces de ofrecer aos usuarios prestacións e servizos similares aos ordenadores. Permiten a comunicación con voz, datos imaxe, video a velocidades de 100 Mbps en movemento e 1 Gbps en repouso.

• Vía satélite. Permite dar cobertura a zonas onde non pode chegar o cable e é a base da televisión interactiva dixital.

• Rede eléctrica. Aprovéitanse tes liñas eléctricas para transmitir datos a alta velocidade. Este servizo elimina a instalación de novos cables ao poder utilizar un simple enchufe eléctrico para a conexión.

Ancho de banda

Ancho de banda é a velocidade de transmisión de datos.

Kbps = Quilobits por segundo

Mbps = Megabits por segundo

Gbps = Gigabits por segundo

Recorda 1 byte = 8 bits

 

Tema 2.6: Conexións entre dispositivos móbiles

Tema 2.6: Instalación y desistalación de aplicaciones

 6. CONEXIÓN ENTRE DISPOSITIVOS MÓBILES  

• Dispositivos móbiles.
• Computación móbil e oblicua.
• Tipos de conexión inarámica.
• Adaptadores USB.
• Blackberry.
• 5 fotos sobre o tema, cada unha co seu título.
• 1 texto con ligazón a unha páxina web que trate do tema. 

Nesta ligazón atoparás máis informacións sobre el tema.
 

 Dispositivos móbiles

Os avances tecnolóxicos na miniaturización de dispositivos e a evolución das redes inarámicas levaron cada vez máis á integración na nosa sociedade de dispositivos informáticos e portátiles. Estes dispositivos caracterízanse por ser móbiles, tendo capacidade de procesamento e comunicación en rede, polo que as posibilidades que ofrecen son practicamente infinitas: vixilancia, telefonía, música, fotos, vídeo, etc., en calquera momento e lugar.

Entre os dispositivos móbiles inclúense:
-Ordenadores portátiles.

-Dispositivos de man (handheld), como teléfonos móbiles, asistente dixitais persoais (PDA), GPS, videocámaras, etc.

-Dispositivos que se poden levar postos, como reloxos dixitais con funcionalidades semellantes á dos PDA, pezas de vestir con tecnoloxía implantada, sensores, etc.
-Dispositivos inseridos en aparatos, como vehículos, electrodomésticos, etc.

A facilidade de transporte se moitos destes dispositivos, xunto coa súa capacidade para conectarse axeitadamente a redes en diferentes lugares, fai posible a computación móbil e ubicua.


Computación móbil e ubicua

• Chámase computación móbil á realización de tarefas informáticas mentres o usuario está en movemento ou en lugares distintos do seu ámbito habitual. eEto permite que os usuarios poidan acceder a internet ou mesmo ao seu intranet ( de casa ou do traballo) dende calquera lugar e poden imprimir utilizando a impresora máis próxima.

Unha das características esenciais para o uso de dispositivos móbiles é a súa conexión doada a rede local mediante enlaces inarámicos que poidan manterse aínda que haxa movemento (trens, barcos, etc.).

Un dispositivo colocado nun novo ámbito reconfigurar se automaticamente e sen intervención do usuario. Por exemplo, un teléfono móbil detecta de forma automática a nova rede ao viaxar a outro país.

• Computación ubicua é a integración da informática no ámbito dos usuarios utilizando dispositivos móbiles que poidan comunicarse entre eles de forma intelixente e transparente ao usuario. Por exemplo, é posible ver a imaxe da cámara de vixilancia no móbil, ou recibir un aviso cando a lavadora remata.

Tipos de conexión inarámica

A conexión dos dispositivos móbiles necesita redes de comunicacións inarámicas (xírelles networks). Existen diversas tecnoloxías de comunicación inarámicas. Algunhas das máis utilizadas son: 

• Redes WIFI, son redes de área local inarámica para a conexión de ordenadores.

• Redes WiMAZ, son redes de área metropolitana (uns 50 km) que permiten a conexión por banda ancha de alta velocidade.

• Redes ad-hoc, permiten a conexión directa de dispositivos entre si, sen necesidade de dispoñer dun punto de acceso que centralice a xestión das comunicacións inarámicas de rede.

• Comunicación WAP, para comunicacións inarámicas por telefonía móbil.

• Redes por infravermellos (IR), permiten a comunicación entre os dispositivos, visibles entre si, usando ondas infravermellas.

• BlueTooth, utilízase para a conexión inarámica de curto alcance (10 metros). Esta tecnoloxía inclúena diversos dispositivos como teclados, iPod, móbiles, impresoras, PDA, cámaras dixitais, auriculares, etc., para intercambiar información.

Blackberry

 
É un dispositivo handheld inarámico co que se poden utilizar os servizos de correo electrónico, telefonía móbil, SMS, navegación web e outros servizos de información inarámicos.  

 ADAPTADORES USB

 
Para converter algúns dispositivos como PC, portátiles, impresoras, etc., en móbiles pódese usar unha targeta inarámica ou un adaptador USB. A vantaxe dos adaptadores USB é que non necesitan montaxe, simplemente conectar o adaptador nun porto USB.